"Dawid Copperfield" tom I

Tytuł: „Dawid Copperfield” tom I
Tytuł oryginału: ‘The Personal History and Experience of

David Copperfield the Younger’
Autor: Charles Dickens
Rok wydania: 1850, 1888 pierwsze polskie wydanie
Wydawnictwo: Książka i Wiedza
Liczba stron: 408
Cena: około 25 zł
Moja ocena: 5

Opis:

„Dawid, utalentowany, wrażliwy chłopak, dzięki sile charakteru i konsekwencji w dążeniu do celu, pomimo osamotnienia i ubóstwa, zdobywa wykształcenie i wspina się na kolejne szczeble kariery. Wychowany przez bezdusznego ojczyma, zostaje wysłany do szkoły, gdzie spotyka przyjaciół pomagających mu przetrwać ciężkie szkolne czasy. Opisując z niezrównanym mistrzostwem dzieciństwo Dawida, następnie jego dojrzewanie i dorosłe życie, Dickens ukazuje cały szereg barwnych, ekscentrycznych postaci: pannę Betsy Trotwood, pana Dicka, państwo Micawberów, składających się na panoramę społeczeństwa angielskiego XIX wieku.”

Niektórzy ludzie nie przepadają za klasyką literatury, wolą coś nowszego. Ja jednak dałam się wciągnąć w magię starych książek. Kocham język, który wyszedł już z użycia, fascynuje mnie mentalność ludzi z dawnych epok, a także ich problemy, które wbrew pozorom przez te wszystkie lata i stulecia nie zmieniły się wiele. Lubię wyobrażać sobie świat mojej praprapra… babci, marząc, by kiedyś udało mi się zobaczyć go na własne oczy i zakupić suknię rodem z „Dumy i uprzedzenia”! Póki co, pozostają mi tylko książkowe podróże, konieczność wybierania co raz to nowych „biur podróży”. Ostatnim z nich jest niejaki Charles Dickens i jego Dawida Copperfielda, który spełnił moje oczekiwania i dał rozrywkę na długie godziny.

 Poznajemy Dawida w dniu jego przyjścia na świat, przyglądamy się kolejnym etapom jego życia. Obserwujemy zmiany, jakie w nim zachodzą za sprawą innych ludzi, a także wydarzeń. Pomimo to chłopiec nie pozbywa się swojej subtelności i wrażliwości, co więcej, zdaje się ona jeszcze bardziej pogłębiać. Bardzo podobało mi się jak ukazano rzeczy, które młodemu Copperfieldowi wydawały się zupełnie inne po przekroczeniu progu dorosłości. Przez to wszystko postać głównego bohatera nie jest papierowa. Charles Dickens w swoim dziele prezentuje nam różnobarwny wachlarz postaci, który wzbudza zachwyt oraz podziw i przede wszystkim sprawia wrażenie rzeczywistego. W Dawidzie irytowała mnie tylko jego nadmierna płaczliwość, ale poza tym, to sympatyczny z niego człowiek.

Fabuła jest stosunkowo ciekawa, choć niektóre momenty nie były porywające. Wiele wydarzeń było rozciągniętych w czasie, nic się nie działo. Ale okresy nudy pisarz wynagradzał czytelnikowi zwrotami akcji, nie nagłymi, lecz zaskakującymi. Przy historii Dawida Copperfielda można się zrelaksować po ciężkim dniu spędzonym w szkole czy w pracy.

Język Dickensa wbrew pozorom jest łatwy do zrozumienia. Może to zasługa tłumacza, w każdym razie nie miałam problemów ze zrozumieniem co autor miał na myśli. Styl jest przyjemny, opisy uczuć trafne, wydarzenia zrelacjonowane klarownie i bez niedomówień. Podobały mi się bardzo opisy charakterów, ponieważ to sytuacje ujawniały ich osobowości- czytelnik sam dochodzi do tego jacy są bohaterowie.

Polecam „Dawida Copperfielda” wszystkim tym, którzy lubią Jane Austen. Jednak uczciwość nakazuje mi nadmienić, że nie jest to książka dla spragnionych mocnych wrażeń i sensacji. Lektura pozwala się rozluźnić i uspokoić skołatane nerwy, wywołując tylko leciutkie odbicie na emocjach. Już niebawem wybieram się do biblioteki po drugi tom i mam nadzieję, że Dawid zakocha się w tej osobie, której kibicuję.